UITSPRAAK
IN DIE HOQGGEREGSHOF VAN SUID-AFRIKA

In die saak tussen
ISMAIL LUTHULI					Applikant
en
STAAT						Respondent

UITSPRAAK

(APPEL TEEN WEIERING VAN SORGTOG)

Die appellant kom nou in hoer beroep teen die weienng van borgtog in die ianddroshof te Prins Albert. Die hof benede het na die aanhoor van die getuienis deur die appellant en die ondersoekbeampte bevind dat dit nie in die belang van geregtigheid is dat die appellant op borgtog vrygelaat word nie.

Dit is gemene saak dat die roofaanklag 'n Bylae 6 misdryf uitmaak en die bepalings van artikel 60(11)(a) van die Strafproseswet, wet 51 van 1977, van toepassing is in 'n borgaansoek.

Die bewyslas is dus op die appellant om op h oorwig van waarskynlikhede te bewys dat buitengewone omstandighede aanwesig is wat sy vrylating op borgtog in die belang van geregtigheid veroortoof.

In sy uitspraak het die landdros na, my mening, die getuienis deeglik geevalueer. Hy het die persoonlike omstandighede van die appellant oorweeg; sy alibi; die gronde waarop hy steun; sy beweerde betrokkenheid by misdrywe; die sterkte van die huidige saak teen hom; moontlike intimidasie en of inmenging met getuies; die gemeenskapsbeiange en die aard en erns van die misdrywe.
In die lig daarvan het die landdros tot die gevolgtrekking gekom dat die appellant nie op die oorwig van waarskynlikhede bewys het dat daar buitengewone omstandfghede bestaan wat sy vrylating op borg in die belang van geregtigheid regverdfg nie.

In die jig van die getuienis as 'n geheel, kan ek nie daardie bevinding in twyfei trek of fout daarmee bevind nie. Myns insiens was daar geen mistasting deur die ianddros begaan nie. In die omstandfghede is daar geen rede vir hierdie Hof om in te meng met die uitoefening van die regtelike diskresie van die landdros om borgtog te weier nie.

Bygevoig word die appel van die hand gewys en die beslissing van die Janddros word bekragtig.