UITSPRAAK

IN DIE HOOGGEREGSHOF VAN SUID AFRIKA
(KAAP DIE GOEIE HOOP PROViNSIALE AFDELING)

In die saak tussen:

en

					UITSPRAAK

FOURIE, R

Die beginsels van toepassing by ft aansoek van hierdie aard is welbekend, in wese kom dit daarop neer dat ek ft regterlike diskresie moet uitoefen aan die hand van die gronde waarop die eerste respondent steun in haar aansoek vir n uitstel, met inagneming van die benadeling wat vir applikante mag volg tndien uitstel wel toegestaan word.

Wat egter ook duidelik is, is dat dit deurlopend eerste respondent se voorneme was om die hoofaansoek te bestry. Die stukke toon dat sy by ongeveer 17 geleenthede met haar vorige regsverteenwoordigers gekonsulteer het, hetsy by wyse van die telefoon of andersins.

Na oorweging is dit vir my duidelik dat ek nie bloot op die stukke voor my kan bevind dat eerste respondent ter kwade trou handel deur die bring van hterdie aansoek vir uitstel nie. Applikante kan ook nie betwis dat daar wel ft vertrouensbreuk tussen haar en haar vorige prokureurs ontstaan het nie, en in so 'n geval sou dit sekerlik redelik wees vir enige litigant in haar posisie om 'n verdere mening te wil inwin. Ek is dus van oordeel dat in sodanige omstandighede die belang van geregtigheid vereis dat sy die geteenthetd gegun word om 'n tweede mening in te win, behalwe as dit natuurlik aanfeiding sou gee tot onherroeplike benadeling vir die applikante.

Daar sal uiteraard benadeltng vir applikante wees weens die uitstel van die aansoek.   Dit sal ft verdere vertraging van die aangeleentheid tot gevoEg he en ook nadelige koste-implikasies vir applikante inhou. Sodanige nadeel kan egter waarskynlik grootliks vermy word deur die helende balsem van ft gepaste kostebevel. Daarteenoor moet in gedagte gehou word dat as ek die aansoek vir uitstel sou weier, eerste respondent onherroephk benadeel mag word deur dan prakties verhoed te word om haar verweer na behore, of enigsins, te voer.

Ek is dus van mening dat nieteenstaande die laat stadium waarop die aansoek vir uitstel geloods is en die benadeling wat dit wel vir applikante inhou, die belange van geregtigheid verg dat die uitstel wel toegestaan word. Eerste respondent het uiteraard die betaling van die verspilde koste aangebied en dit moet die verspilde koste ten aansien van die hoofaansoek en die koste van die aansoek vir uitstel, behels. Ek is verder van oordeel dat die toestaan van sodanige koste in hierdie omstandighede op h hoer skaal as die gebruiklike toegelaat moet word.

Wat die verdere verloop van die hoofaansoek betref, is ek, soos ook sal blyk uit my bevel, voornemens om 'n tydperk neer te le waarbinne die partye Vi ooreenkoms moet bereik ten aansien van die geskilpunte wat bereg moet word.

In die vooropstelling word die volgende bevel gemaak;
1.	Die hoofaansoek word uitgestel vir aanhoring in die vierde afdeling van haerdie Hof, op 'n datum wat die partye met die griffier kan reel. Dit word gelas dat die griffier 'n voorkeurdaturn vir hierdie doe) kan bepaal
2.	
3.	Eerste respondent word gelas om die koste van die aansoek vir uitstel, op die skaal soos tussen prokureur en eie klient, te betaal.
4.	
5.	Die koste vermeld in paragrawe 3 en 4 hierbo sal onmiddellik takseerbaar en betaalbaar wees.
FOURIE, R