(KAAP DIE GOEIE HOOP PROVINSIALE AFDELING)

In die saak tussen:

UITSPRAAK

VAN REENEN, R:

Martin is, wat as die eerste beskuldigde in die saak wat in die landdroshof van George voorgekom het op 15 Maart 2003 tereggestaan het.

Nadat huEle vorige veroordelings bewys is - en dit moes vanwee die leng£e daarvan nogal h langdurige proses gewees het - is beide die beskuldigdes ingevolge die bepalings van artikel 286(1) van die Strafproseswet, 150 van 1977, na die streekhof vir vonnis verwys. Ek kan net meld dat die landdros gevoel het dat hulle tot gewoontemisdadigers verklaar moes word.

Toe hulle op 28 November in die streekhof te George verskyn het, is die skuldigbevindings bekragtig en is die beskuldigdes daarna elk tot vier jaar gevangenisstraf gevonnis.    Die appel van beskuldigde t was gerig slegs teen die skuldbevinding en nie ook teen die vonnis nie. Beskuldigde 1 se advokaat het vandag te kenne gegee dat die korrektheid van die skuldigbevinding toegegee word en het voortgegaan om die Hof toe te spreek oor die kwessie van vonnis.

Die felte van die omstandighede wat tot die klagtes waaraan die beskuldigde skuidig bevind is gelei het, is dat hulle op 10 Februarie 2003 en te George in die rigting van hulle blyplek geloop het. Ongelukkig vir hulle, het inspekteur Henry Hermanus Claasen Yi rapport ontvang dat daar twee persone besig was om met "n tuinslang te loop en as gevolg daarvan het hy met ft polisievoertuig waarvan die ligte afgeskakel was, gery om te kyk of hy nie die persone kon teenkom nie.

Dit is geykte reg dat h Hof op appel kan inmeng met "n vonnis wanneer daar 6f h wesenlike mistasting begaan is wat betref die oplegging daarvan of dit sulks is dat wat betref die aard en duur daarvan, dit h reaksie van skok ontlok.

Indien daar na die omstandighede van hierdie misdryf onbevange gekyk word, is ek van mening dat dit nie 'n vonnis geregverdig het, wat - selfs al word die vorige veroordelings van die beskuldigdes as aanduidend van hulle karakters gebruik - 'n vonnis van meer as agtien maande gevangenisstraf geregverdig het nie. Die verskil tussen die vonnis wat ek sou opgele het en die vonnis wat die streekhof opgele het, is na my mening so disproporsioneel dat dit nie anders kan as om h gevoel van skok te verwek nie.

Dit word versoek dat die uitslag van hierdie appel deur die griffier van hierdie hof oorgedra word aan die gevangenisowerhede sodat hulle onmiddellik vrygelaat kan word tensy enigeen van hulle regmatiglik vir een of ander rede verder aangehou mag word.