(KAAP DIE GOEIE HOOP PROVINSIALE AFDELING)
SAAKNOMMER:						A316/2008

DATUM:							14 NOVEMBER 2008

In die saak tussen: 

en

					UITSPRAAK

Die appellant is deur die streeklanddros "guilty as charged" bevind. Vermoedelik was die skuldigbevinding ten minste ten opsigte van aanklag 1, die aanklag van moord. Of die appellant aan aanklagte 2 en 3 ook skuldig bevind is, is op die rekord nie duideiik nie. Beskuldigde 2 is aan gewone aanranding skuldig bevind. Die appellant is tot 13 jaar gevangenisstraf gevonnis, vermoedelik ten opsigte van die moordaanklag, alhoewel dit ook nie duidelik is nie.

Verlof om teen sy skuldigbevinding te appelleer is deur die streeklanddros geweier, maar op petisie na hierdie Hof is sodanige verlof die appellant toegestaan.

Tec stawing van Nelson se getuienis, het die staat ene Frieda Lesch as getuie geroep. Sy het die ooriedene goed geken. Sy was ook by die partytjie wat die ooriedene en Nelson vroeer die aand saam bygewoon het. Sy is iater na die toneel van die sktetvoorval geroep. Daar het die ooriedene op die grond gele. Hy het nog gelewe. Sy het horn gevra wat gebeur het. Sy se hy het toe drie of vier maal herhaal "Pat het my geskiet". Toe het sy kop gesak en sy tong was dik in sy mond, so sy. Hoe lank daarna hy oorlede was, is nie bewys nie.

Die appellant en beskuldigde 2 het beide getuig. Hulle het albei ontken dat hulle op die betrokke tydstip op die toneel van die skietery teenwoordig was.  Huile het gese dat huNe eikeen by sy eie aparte huis was. Die appellant se dat hy die oorledene baie goed geken het; dat hulle goeie vriende van mekaar was en dat daar geen kwaai gevoelens tussen hulte was nie. Hulle was trouens op h tydjie, se hy, lede van dieselfde bende. Daar was geen rede waarom hy (die appellant) die oorledene sou wou doodmaak nie. Beide beskuldigdes het ontken dat hulle die oorledene aangeval of doodgemaak het.

In haar uitspraak het die landdros die hoorse-getuients van Lesch aangaande wat die oorledene vir haar sou gese het, sonder meer as toelaatbaar beskou. Hiervan het sy die volgende gese:

"That is what we call a dying declaration and it is admissible."

Soos ook in daardie saak op 648a gese is:

"An accused person usually has enough to contend with without expecting him also to engage in mortal combat with the absent witness."

Die landdros het die getuienis van Lesch as stawing van die van Nelson beskou. Deur so te doen het sy dan myns insiens misgetas, aangesien Lesch se getuienis ontoelaatbaar was. Weliswaar is die toelaatbaarheid van die getuienis nie by die verhoor in twyfel getrek nie: Weliswaar was daar geen beswaar daarteen nie, maar desnieteenstaande behoort die landdros van die gevare van hoorse-getuienis bewus te gewees het en dit te oorweeg het. Sonder die bevestigende getuienis van Lesch, is dit twyfelagtig, na my mening, of die landdros op die onbevestigde getuienis van Nelson die appellant sou skuldig bevind het.

Dit volg egter nie noodwendig daarvan dat die appellant se alibi vals is me. Dan is daar op al die getuienis geen sweem van h rede waarom die appellant die ooriedene sou wou doodmaak nie. Die getuienis van die appellant dat hulle goeie vriende van mekaar was, is nie deur die staat weerle nie.
Daar is byvoorbeeld geen getuienis van enige pogsng, soos ek gese het, om die oorledene te beroof nie.

Van hierdie aspek het die landdros in haar uitspraak die volgende gese:

"The witness has no reason to say accused 1 shot the deceased if he did not shoot him. In fact no reason was put or suggested to the Court except to say the possibility is that she is protecting her husband who may have committed the murder. That was just an averment and it remains as such, because there was no evidence to support it or create any doubt as to the possibility of that averment."

THRING, R