IN DIE HOOGGEREGSHOF VAN SUID-AFRIKA 
(KAAP DIE GOEIE HOOP PROVINSIALE AFDELING)
Saaknommer:A 644/07
In die saak tussen:

en

UITSPRAAK: 29 FEBRUARIE 2008

VAN ZYL R:

[2] Dit is gemenesaak dat die appellant die eienaar was van 'n sekerheidsmaatskappy en dat die appellant as sekuriteitsbeampte vir horn gewerk het. Een aand was hy me te vind by die perseel waarnatoe hy uitgeplaas is nie. Hy kon ook nie per radio bereik word nie. Volgens die klaer het die appellant horn die volgende oggend, 17 September 2006, na sy kantoor ontbied en, deur bemiddeling van 'n tolk, ene Mazizi Ntulo wat ook vir die appellant gewerk het, probeer vasstel waar hy was. Toe hy verduidelik dat hy, as gevolg van reen, binne in die gebou, wat hy moes oppas, skulling gesoek het, het die appellant horn nie geglo nie en het horn teen die been geskop. Hy het uit die kantoor gevlug met die appellant agterna. Die het horn weer aangerand deur horn in die gesig te klap. In die proses het sy enkel seergekry en is hy hospitaal toe. Na behandeling is hy dieselfde dag ontslaan.

[4] Ntulo, wat volgens die klaer die dag sou getolk het, het ten eerste getuig dat hy nie meer vir die appellant werk nie aangesien die horn weggejaag het. Hy het die klaer se weergawe bevestig ten opsigte van die bewering dat hy deur die appellant ontbied is om te tolk. Volgens die klaer kon niemand horn op sy radio bereik nie aangesien die batterye daarvan pap was. Ntulo het voorts getuig dat die appellant die klaer om die skouers gevat het, teen die muur gestamp het en geslaan het. Hy het bom met sy "oop" hande in die gesig geklap en teen die been geskop. Hy het horn inderdaad gewurg en oral op sy liggaam geslaan. Daarna het hy bom gevra om werk toe te kom. Toe het hy en die klaer gaan werk.

 [5] In kruisondervraging deur die appellant het Ntulo op sy weergawe in hoof enigsins ukgebrei. Volgens horn het die appellant op die hoek van die tafel gesit voordat hy "sommer opgestaan en gevlieg het" na die appellant. Anders as die klaer, het Ntulo nie getuig dat die appellant horn (die klaer) buite die kantoor aangerand het nie. Ten spyte van die erns van die aanranding het nog die klaer nog Ntulo dit aan enigeen gerapporteer. Dit het voorts geblyk dat Ntulo ook nie sy geld gekry het voordat hy ontslaan is nie. Hy het egter ontken dat dit die rede is waarom hy teen die appellant kom getuig het. 

[6] Die appellant het *n volledige pleitverduidehking voorgele voordat die Staat met sy getuienis *n aanvang geneem het. Hy het egter wel ene Pietersen, wat in 'n kantoor naby syne gewerk het, as getuie geroep. Die het getuig dat die appellant we I die klaer ontbied het omdat hy die perseel verlaat het waar hy diens verrig het. Hy was egter nie bewus van enige aanranding nie. Die klaer het net geloop nadat die appellant met horn klaar gepraat het en het die volgende dag nie weer kom werk nie. In hierdie verband het hy ook opgelet dat die appellant Engels met die klaer gepraat het. Daar was dus geen rede waarom hy van 'n tolk gebruik sou gemaak het nie.

[9] Me van der Merwe het in haar betoog namens die respondent betoog dat die staatsgetuienis wel bevredigend was en nie deur Pietersen se getuienis versteur is nie. Verder het die hof, volgens Me van der Merwe, reg deur die verhoor die appellant bygestaan deur versigtig sy regte aan horn te verduidelik, en om horn daarop te wys dat sy pleitverduideliking nie getuienis daarstel nie.

[11] In die Ug van hierdie omstandighede is ek van mening dat die verhoorhof gefouteer het deur te bevind dat die Staat sy saak bo redelike twyfel bewys het. Bygevolg moet die skuldigbevinding en vonnis ter syde gestel word.
D H VAN ZYL
Regter van die Hooggeregshof

Ek stem saam 

W R E DUMINY
Waarnemende regte van die Hooggeregshof