IN DIE HOE HOF VAN SUID-AFRIKA 
(WES-KAAP HOE HOF, KAAPSTAD)

SAAK NR: 18484/2010

In die saak tussen:

MALMESBURY SECURITY SERVICES CC					Applikant

en

MNR BENJAMIN BARRON							Respondent

1. Hierdie is 'n aansoek wat voor my gedien net in Derde Afdeling op 27 Augustus 2010 Die applikant versoek dat as 'n saak van dringendheid bevele verleen word dat -

(b) beslaglegging op die applikant se bates verbied word.

2. Die applikant is verteenwoordig deur sy "eienaar" wie ek aanvaar die alleen-lid van die applikant is, Mnr. Koen. Hy het in persoon verskyn. Uit sy loodsende eedsverklaring blyk dit dat hy die respondent op 5 Junie 2009 aangestei het om alarms te installeer en tegniese dienste te lewer aan die 

3. Die toekenning is op 24 September 2009 gelewer.
4. Dit blyk uit die toekenning dat:

5. Die applikant het in verstek gebly om die bedrag te betaal.

Alhoewel daar aangevoer was dat hierdie sertifikaat verkeerdeiik bekom is, blyk dit nie sonder meer waarom dit die geval sou wees nie. Regtens, en by gebreke aan n appel, sou die respondent, so wil dit my voorkom, geregtig wees op afdwinging van die bevel deur dit te laat sertifiseer.
7. Dit het meegebring dat ingevolge artikel 143(3) van die toekenning wat finaal was involge artikel 143(1), afdwingbaar geraak het en 'n eksekusie lasbrief uitgereik kon word.
8. Dit blyk verder dat die apolikant voorheen 'n aansoek aan hierdie hof gerig het onder saak nommer 5932/2010 waarin daar gevra was vir die tersydestelling van die toekenning deur die Kommissaris van die Kommissie Daar was nie, so blyk dit, met daardie aansoek voortgegaan nie.

9. Die applikant bekla horn verder daaroor dat die respondent van sy eiendom gesteel het en dat hy geregtig is om die waarde van die goedere van die respondent te verhaal.

11. Die tyd waarbmne appe aangeteken kon word het reeds verstryk. Die respondent het suksesvol aansoek gedoen ingevolge artikel 143(3) van die Wet dat die toekenning afgedwing mag word.
12. Daar is geen behoorlike gronde daargestel vir die tersydestelling van die toekenning nie. Daar word eweneens ook nie aangedui welke stappe gedoen was om die appel aanhangig te maak nie. Die enigste verduideliking wat verskaf was. is dat die respondent betekening van die stukke ontwyk. en die Arbeidshof nie bereid is om onder daardie omstandighede die lasbrief tersyde te stel of op te hef nie.
13. Indien die toekenning deur die Kommissie tersyde gestel staan te word, sou daar in iedere geval kennis gegee moes word aan die Voorsitter, asook die Kommissie en sou hulle gevoeg moes - dit is ook nie gedoen nie.
14. Die respondent het 'n geldige toekenning in sy guns. Uit hoofde van die bepalinge van die toekenning, is die respondent geregtig op betaling van die bedrag van R12 000,00 Dit is gemeensaak dat dit nog nie aan horn betaal is nie. Hy was ook, so blyk dit. geregtig om die toekenning as ftnaal te laat sertifiseer ooreenkomstig artikel 143(3) van die Wet.

15. Die applikant bly steeds geregtig om sy regte ten aansien van die beweerde gesteelde goedere na te volg Dat dit die applikant. en mnr Koen, dwars in die krop mag steek om die R12 000,00 in die tussentyd te betaal. kan nie hieraan afbreuk doen nie.
16. Uit hoofde van die voorgaande het die applikant nie 'n saak uitgemaak vir die tersydestelling van die toekenning nie. en ook nie vir die opheffing van die lasbrief nie.
17. Die Arbeidshof het ook die jurisdiksie om die afdwinging van 'n toekenning hangende sy beslissing op te skort hangende 'n hersieningsaansoek (artikel 145(3) van die Wet). Dit bring my by 'n verdere struikelblok wat die applikant in die gesig staar.

[38] Section 157(1) therefore has the effect of depriving the High Court of jurisdiction in matters that the Labour Court is required to decide except where the Labour Relations Act provides otherwise. Deciding which matters fall within the exclusive jurisdiction of the Labour Court requires an examination of the Labour Relations Act to see which matters fall 'to be determined' by the Labour Court. It is quite clear that the overall scheme of the Labour Relations Act does not confer a general jurisdiction on the Labour Court to deal with all disputes arising from employment. As Nugent JA held in Fedlife Assurance Ltd:

'(S)ection 157(1) does not purport to confer exclusive jurisdiction upon the Labour Court generally in relation to matters concerning the relationship between employer and employees.'
[39] Instead the Act provides for a careful and complex division of responsibilities between bargaining councils, the CCMA and the Labour Court and Labour Appeal Court. It is also important to note that, generally, the Act requires that disputes be first referred to a conciliation or mediation process before being referred to an agency for adjudication. Some disputes are resolved by conciliation, followed by arbitration, that may be followed by review in the Labour Court and some disputes are resolved by conciliation, followed by adjudication in the Labour Court. So, for example, disputes about organisational rights, the interpretation of collective agreements and many disputes concerning unfair dismissals are to be referred to conciliation generally by the CCMA and then to arbitration. On the other hand, disputes about rights of freedom of association, and certain specified disputes concerning unfair dismissal must first be conciliated and then referred to adjudication to the Labour Court."

20.    Gevolglik meen ek dat hierdie Hof nie sonder meer jurisdiksie het nie, en moet die aansoek ook vtr daardie rede faal.

21.   Gevolglik word die aansoek van die hand gewys.

						Waarnemende Regter