IN DIE HOE HOF VAN SUID-AFRIKA
(WES-KAAP HOE HOF. KAAPSTAD)

In die saak tussen:

DIE STAAT
en

V O N N I S

Die beskuldigde is skuldig bevind en moet nou gestraf word op aanklagte van menseroof; oortreding van artikel 3 van Wet 32 van 2007, dit wil se verkragttng, en die moord van die sewejarige Juanita Phillips op 24 Oktober 2009 builekant Sir Lowry's Pass Village.

Wat betref die misdade self, dit wil se die verkragtings en die moordklagte (aanklagte 2, 3 en 5), val hulle binne die raamwerk van Wet 105 van 1997, die sogenaamde Minimum Vonnis Wetgewing, en is lewenslange gevangenisstraf as minimum vonnis van toepassing.

"Punishment must always be proportionate to the desserts of a particular offender, no less, but also no more.   For all human beings ought to be treated as ends in themselves, never as a means to an end."

Ek handel eers met die persoonlike omstandighede van die beskuldigdes. Beskuldigde 1 is gebore in Junie 1989. Hy is nou 21 jaar oud en was dus 20 jaar oud ten tye van die pleging van die misdade. Hy is ongetroud, het geen kinders en het gevorder tot St.6 op geskool. Hy het voorheen loswerkies gedoen en was n verkose lid van die gemeenskap se behuisingsforum. Van die balie af word ons meegedeel dat die beskuldigde HIV positief is, dat hy ly aan epilepsie en neem medikasie vir stres. Hierdie feitlike bewerings wat betref sy HIV status was nie deur die Staat aanvaar nie en, al het die beskuldigde geleentheid gekry om bewys te lewer daarvan. was hy nie in staat om te voldoen daaraan nie.

Wat betref die kwessie van berou en beskuldigde 2 se rehabilitasie, dit dien vermeld te word dat in sy getuienis ter versagting van vonnis hy volgehou het dat hy geensins betrokke was by die verkragting of moord van die oorledene
nie.

Die oorledene is vermoor vir die uitsluitlike doel om nie die beskuldigdes as haar aanvallers uit te wys nie.

Laastens, hoe dit ook al gebeur dat beskuldigde 2 betrokke geraak het, het hy as ouer man ook nie geskroom om die oorledene te verkrag en te vermoor in pleks daarvan om haar te beskerm nie.

"Child abuse in what ever form it manifests itself, is to be condemned. The sentences in cases of child abuse often contain an element of deterrence intended to demonstrate to the offender and to the community that the abuse of young defenceless victims will not be tolerated."

Wat betref sy gesondheidsprobleme en in besonder sy HIV status, daar is nie aangevoer dat hy nie. soos talle ander gevangenes in sy posisie. behoorlike mediese behandeling daarvoor ontvang of sal ontvang nie in gevangenis in welke geval sy lewensverwagting behoort nie verkort te word nie.

2 en 4, dit wil se die verkragting en moord van die oorledene

nie.

Wat betref beskuldigde 1, al is sy persoonlike omstandighede gunstig, word hulle na my mening nogtans heeltemal oorskadu deur die aard en erns van die misdade en die verswarende faktore wat daarmee gepaard gaan.

Gevolglik is ek van mening dat daar ook nie in die geval van beskuldigde 1 afgewyk kan word van die voorgeskrewe minimum vonnisse vir die verkragting en moord van die oorledene nie.

en 2:

Die twee vonnisse van lewenslange gevangenisstraf en die vonnis van een jaar gevangenisstraf opgele op beide beskuldigdes sal volgens artikel 39 van Wet 111 van 1998 gelyktydig uitgedien word.